Jest to etap praktycznego sadowniczego działania w oparciu o przygotowany wcześniej plan wraz z prowadzeniem aktywnej akcji promocyjnej projektu.

Zespoły kontynuują rozpoczęte w poprzednim etapie działania promocyjne i prowadzenie Księgi Sadu.

Zespół tworzy dodatkowo plakaty i ulotki popularyzujące temat starając się pozyskać w tym etapie uwagę lokalnej społeczności oraz rodziców uczniów uczęszczających do szkoły.

Uczestnicy konkursu przygotowują plakaty i ulotki, które rozpowszechniają w miejscu zamieszkania oraz organizują Forum Rodziców podczas wywiadówek (może być to spotkanie w trybie zdalnym), przedstawiając prezentację projektu „Tradycyjny Sad”. Jest ona adresowana tym razem do dorosłych, których zespoły chciałyby namówić do założenia własnego minisadu. Przykład szkolny ma być wskazówką ułatwiającą podjęcie takich działań.

Po otrzymaniu grantu zespół kupuje rekomendowane wiśnie tradycyjnych odmian i rośliny towarzyszące, które sadzi według ustalonego wcześniej planu. Określa także dokładnie kolejność prowadzonych zabiegów agrotechnicznych i ochronnych nowego założenia.

Mając na uwadze stworzenie zrównoważonego ekosystemu instalowane są także wykonane własnoręcznie przez młodzież domki dla owadów, które będą schronieniem sprzymierzeńców w walce ze szkodnikami. Teren sadu jak i same drzewka powinny być zabezpieczone przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi.

Zespół ma szansę zostawienia po sobie pamiątki w postaci lokalnego sadu ze starymi odmianami wiśni. Ostatnim zadaniem raportu jest opisanie własnej wizji roztoczenia opieki nad sadem. Samo bowiem założenie sadu jest pierwszym etapem funkcjonowania nowego ogrodu. Projekt ma charakter wieloletni i zespół przystępujący do zadania musi mieć świadomość, że uczestniczy w sztafecie pokoleniowej, która przejmie po nim opiekę nad drzewami i powinien określić pewne kierunki działania w tym zakresie.